Ostatnio patrzę na schroniska dla zwierząt i czuję się coraz bardziej wściekła. Pełno psów najróżniejszej wielkości i umaszczenia, młode i stare, mieszańce i rasowe (tak, rasowe! Nawet psy z tatuażami trafiają do schronisk, i to niekoniecznie stare czy chore). Z tej złości dzisiejsza notka będzie średnio rozrywkowa i optymistyczna. W każdym razie tak się dalej nie da!

Skąd wziąć psa? Przecież to banalnie proste, wystarczy wejść na Allegro albo przejść się na bazar lub do sklepu zoologicznego. Stop! To naprawdę zły pomysł. Na bazarze nie powinno się kupować nawet kury. Szczeniaki prosto z kartonu, nie dostające nic do jedzenia ani picia przez cały dzień – chyba każdy z nas zna taki widok. Sklep zoologiczny? Też super. Śliczne, puchate kuleczki oddzielone od matki, cały dzień przebywające w dusznym sklepie ze sztucznym oświetleniem i masami ludzi przewalającymi się przed witryną sklepową i pukającymi w szybkę. Nie wiem, na co wyrośnie taki pies, i mam nadzieję, że się nie dowiem. Jestem zdecydowanie za zakazem sprzedaży psów w sklepach zoologicznych. A Allegro? Trzeba uważać. Można trafić na aukcję prezentująca normalny, hodowlany miot albo ogłaszającą psy ze schroniska. Znacznie częściej trafiają się jednak perełki z cyklu „śliczny yoreczek do torebeczki!”.

Tutaj dochodzimy do kolejnego problemu. Śliczne yoreczki do torebeczki na 99% nie mają rodowodu. Ale po co rodowód, można spytać. Pies jest do kochania, nie musi mieć papierów. Ano owszem, nie musi, ale powinien. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, kiedy bierzemy psa ze schroniska. Pseudohodowle to temat rzeka, aż strach go poruszyć. Czym jest taka hodowla? W skrócie hodowlą psów bez papierów. Często dochodzi do krycia psów chorych albo blisko ze sobą spokrewnionych. Jakie szczeniaki rodzą się w takim miocie, chyba wiadomo. Często pseudohodowca mówi, że rodzice szczeniaków mają papiery, ale młode nie, bo to niepotrzebne. Zwykle prawda jest taka, że te psy po prostu nie uzyskały uprawnień hodowlanych z powodu jakichś wad psychicznych lub fizycznych. Może też właścicielowi nie chciał się jeździć na wystawy. Ale bardzo proszę, jakim wysiłkiem lub wydatkiem jest wyjazd na trzy wystawy (tak! Wystarczą trzy oceny bardzo dobre lub doskonałe uzyskane od dwóch sędziów, i już, mamy uprawnienia hodowlane). Jeśli komuś nie chciało się jechać na wystawy i wydać w związku z tym po 100 złotych wpisowego, to ciężko oczekiwać, że będzie mu się chciało socjalizować szczeniaki czy podawać im dobrą karmę. Pomijam fakt, że większość pseudohodowli to wielkie mordownie, w których psy przetrzymywane są w tragicznych warunkach i często są traktowane jak maszyny rozpłodowe.

Koszmarny jest też zwyczaj kupowania psów na prezent, a już na prezent dla dziecka – szkoda gadać! Niestety nie można zaufać dziecku, że będzie się psem opiekować. Jeśli nie chcemy mieć psa sami, to go nie kupujmy, i tyle. Po mojej młodszej siostrze, która naprawdę doskonale opiekuje się psami i wie o nich sporo, wiem, że i tak dziecko nie podoła opiece nad zwierzakiem. Ale to kolejny temat na dłuższą dyskusję.

No więc skąd wziąć psa? Są tylko dwie opcje do przyjęcia. Jeśli mamy pieniądze i zależy nam na konkretnej rasie, to niestety trzeba wydać ten minimum tysiąc złotych i zakupić szczeniaka z hodowli. Inna rzecz, że niektóre rasy są kosmicznie drogie. Planuję w najbliższym czasie powiększenie stada o psa typu TTB i rozważałam kupno bullterriera miniaturowego. Chyba nic z tego nie wyjdzie i poprzestanę na amstaffie, bo mini bulliki kosztują powyżej 4 tysięcy złotych…

Druga opcja: nie mam pieniędzy i nie zależy nam na rasie, więc udajemy się do schroniska i szukamy przyjaciela . Jeśli na rasie nam zależy, to też nic straconego. Trzeba poszukać fundacji zajmującej się pomocą poszczególnym rasom, bardzo często pod ich opiekę trafiają psy rasowe.

Uff, troszkę mi lżej. Walczmy z ludzką głupotą i bezdomnością psów!

PS Więcej o pseudohodowlach:
http://www.stoppseudohodowcom.org/
http://www.pseudohodowle.ovh.org/

Brak powiązanych wpisów.